Röð súranna í Kóraninum er ekki tímaröð; fyrsta opinberunin stendur aftarlega, í súru 96. Hvaða súra stendur þá fremst og hver aftast? Fremst er Al-Fatiha, bæn í sjö versum. Aftast er An-Nas, „Mennirnir“, sex stutt vers. Þegar þær eru lagðar saman kemur í ljós að þær tala hvor til annarrar.
Þrír titlar, tvisvar
Sömu þrír titlar Guðs á fyrstu síðunni og þeirri síðustu.
Al-Fatiha nefnir Guð sem Drottin heimanna, Konung dómsdagsins og Guð (Allāh). An-Nas hefst á þremur versum sem nefna hann sem Drottin mannanna, Konung mannanna og Guð mannanna:
Drottinnrabb
رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ1:2
بِرَبِّ ٱلنَّاسِ114:1
Konungurinnmālik / malik
مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ1:4
مَلِكِ ٱلنَّاسِ114:2
GuðAllāh / ilāh
لِلَّهِ1:2
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ114:3
Í Al-Fatiha er hann Drottinn heimanna og Konungur dómsdagsins: alls, og alls tímans. Í An-Nas er hann Drottinn, Konungur og Guð mannanna: hvers og eins okkar. Bókin opnast á víðasta sviðinu og lokast á því nánasta.
Vegurinn og sá sem situr fyrir honum
Í upphafi biðjum við um beina veginn. Í lokin leitum við skjóls fyrir þeim sem situr fyrir honum.
Bónin í Al-Fatiha er ein: Leið oss á hinn beina veg. En Kóraninn segir líka frá því hvað Satan hét þegar honum var vísað burt:
قَالَ فَبِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأَقۡعُدَنَّ لَهُمۡ صِرَٰطَكَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
Hann sagði: „Fyrst þú hefur leitt mig afvega, mun ég sitja fyrir þeim á beinum vegi þínum.“
Ṣirāṭaka l-mustaqīm, beinn vegur þinn: sömu orð og í Al-Fatiha. Sá sem biður um veginn þarf að vita að einhver bíður á honum. Og síðasta súra bókarinnar er einmitt leit að skjóli fyrir honum:
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ
gegn illsku hvíslarans sem hörfar,
An-Nās 114:4
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ
þess sem hvíslar í brjóst mannanna,
An-Nās 114:5
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ
af jinnum og mönnum.
An-Nās 114:6
Og byrjar svo aftur
Bókin endar á skjóli. Lesturinn hefst á skjóli.
Kóraninn segir hvernig á að byrja að lesa hann:
فَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ٱلرَّجِيمِ
Þegar þú lest Kóraninn, leitaðu þá skjóls hjá Guði gegn Satan hinum útskúfaða.
Þess vegna hefja múslimar lesturinn á aʿūdhu billāhi mina sh-shayṭāni r-rajīm, ég leita skjóls hjá Guði gegn Satan hinum útskúfaða. Sá sem lýkur lestri Kóransins endar á An-Nas, á því að leita skjóls. Og sá sem byrjar aftur, byrjar á að leita skjóls, og síðan á Al-Fatiha. Endirinn og upphafið mætast, eins og hringur.
Vers sem aldrei höfðu sést
„Hefurðu séð versin sem opinberuð voru í nótt? Annað eins hefur aldrei sést.“
أَلَمْ تَرَ آيَاتٍ أُنْزِلَتِ اللَّيْلَةَ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
Svo sagði spámaðurinn ﷺ um tvær síðustu súrurnar, Al-Falaq og An-Nas: Segðu: Ég leita skjóls hjá Drottni dögunarinnar, og Segðu: Ég leita skjóls hjá Drottni mannanna.
Hann fór með þær á hverju kvöldi áður en hann svaf (Sahih al-Bukhari 5017). Og þannig fer Kóraninn sjálfur að: hann byrjar á því að kenna okkur að biðja um veginn, og endar á því að kenna okkur að leita skjóls á meðan við göngum hann.